گرسنگی


امروزه در دنیا 870 ميليون نفر از کمبود تغذیه ای رنج می برند. این بدان معنی است که حدود یک هشتم از مردم جهان برای سلامت و داشتن یک زندگی پرتحرک دسترسی به غذای کافی ندارند. درحقیقت گرسنگی و سوء تغذیه خطر شماره یک سلامت جهانی هستند، خطری حتی بزرگتر از ترکیبی از بیماری های ایدز، مالاریا و سل.

 خبر خوب اینکه معضل گرسنگی کاملا قابل حل است. در سراسر دنیا غذا به میزان کافی برای همه وجود دارد و به منظوردستیابی به این منبع نیازی به بررسی های پیچیده علمی نمی باشد. دانش ،ابزار وسیاست امروزه ، در کنار خواست و اراده سیاسی می تواند این مشکل را برطرف سازد.

  حل معضل گرسنگی در شرایط سخت اقتصادی امروز" بهترین روش" محسوب می شود. تلاش ملت ها برای حل  این معضل  و سرمایه گزاری جهت تغذیه مناسب باعث افزایش بازدهی و ایجاد فرصت های اقتصادی می شود. خلاف ابن موضوع نیز صادق است : مطالعات نشان داده که کشورها به خاطر کمبودهای تغذیه ای کودکان، میلیون ها دلار در زمینه اقتصادی زیان می بینند.

 حل معضل گرسنگی همچنین به برقراری صلح و ثبات کمک می کند. هنگامی که دولت ها  نتوانند امنیت غذایی و دسترسی آسان به مواد غذایی کافی را تضمین کنند، در معرض سقوط قرار می گیرند .بی ثباتی در بازارهای غذا می تواند منجر به بی ثباتی در خیابان ها گردد.     

 نهایتا حل معضل گرسنگی، زمینه را برای پیشرفت دربسیاری از جنبه های  توسعه از جمله بهداشت و تحصیل فراهم می کند. زنان با تغذیه مناسب ، کودکان سالم تر و سنگین تری  به دنیا می آورند که سیستم ایمنی قوی تری نیز دارند. احتمال مدرسه رفتن یک کودک سالم که از تغذیه مناسب بهره مند بوده، به مراتب از سایر کودکان بیشتر است.

  در دهه های 80 و 90 پیشرفت خوبی در کاهش گرسنگی حاد حاصل شده بود اما روند این پیشرفت بین سال های 2000 تا 2010 کند شد. ادامه روند کاهشی این معضل، تلاشی جمعی می طلبد. همه ما – شهروندان، کارمندان، صاحبان شرکت ها و مقامات دولتی – باید دست در درست هم دهیم تا گرسنگی پایان یابد.