گرسنگی


امروزه در دنیا 925 ميليون نفر از کمبود تغذیه ای رنج می برند. این بدان معنی است که حدود یک ششم از مردم جهان برای سلامت و داشتن یک زندگی پرتحرک دسترسی به غذای کافی ندارند. درحقیقت گرسنگی و سوء تغذیه خطر شماره یک سلامت جهانی هستند، خطری حتی بزرگتر از ترکیبی از بیماری های ایدز، مالاریا و سل. 

از علل اصلی گرسنگی می توان به بلایای طبیعی، درگیری، فقر، زیربنای کشاورزی ضعیف و سوء استفاده از محیط زیست اشاره نمود. اخیرا، بحران های اقتصادی و مالی باعث گردیده است که افراد بیشتری به گرسنگی دچار شوند. 

علاوه بر گرسنگی آشکار که از معده خالی ناشی می شود، نوع دیگری از گرسنگی وجود دارد که پنهان است و در نتیجه کمبود ریز مغذی ها (مانند ویتامین ها و املاح معدنی) سبب می گردد انسان ها مستعد ابتلا به بیماری های عفونی و واگیردار شده، همچنین به پیشرفت جسمانی و ذهنی آنها لطمه وارد نموده، راندمان کاری را پائین آورده و خطر مرگ و میر زودرس را افزایش می دهد. 

گرسنگی تنها فرد را تحت الشعاع قرار نمی دهد. بلکه گرسنگی یک بار اقتصادی سنگین به جهان در حال پیشرفت تحمیل می کند. اقتصاددانان برآورد می نمایند هر کودکی که پیشرفت ذهنی و جسمانی اش در اثر گرسنگی و سوء تغذیه مختل گردیده، 10-5 درصد از عایدی هایش را در طول زندگی از دست می دهد. 

درمیان اهداف توسعه هزاره که سازمان ملل متحد برای قرن بیست و یکم تنظیم نموده است، به نصف رساندن تعداد گرسنگان جهان در صدر فهرست قرار دارد. با وجود اینکه پیشرفت های خوبی در کاهش گرسنگی مزمن طی دهه 1980 و نیمه اول دهه 1990 بدست آمد، گرسنگی به آرامی ولی بصورت پیوسته در طی دهه گذشته رو به افزایش است.